ข้ามไปเนื้อหา

ข้อโต้แย้ง

จาก AmwayWiki

แอมเวย์ (Amway) เคยตกเป็นเป้าหมายของการดำเนินการจากภาครัฐ คดีความ และการวิพากษ์วิจารณ์จากสื่อในหลายประเทศตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา หน้านี้รวบรวมกรณีสำคัญโดยเรียงตามทศวรรษ พร้อมลิงก์ไปยังหน้าที่มีรายละเอียดมากขึ้นในกรณีที่มีอยู่

ลำดับเหตุการณ์

ทศวรรษ 2020

  • อินเดีย: คดีฟอกเงินของสำนักงานบังคับใช้กฎหมาย (ค.ศ. 2022 ถึงปัจจุบัน)

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 สำนักงานบังคับใช้กฎหมายของอินเดีย (Enforcement Directorate: ED) ยึดอายัดทรัพย์สินของ Amway India Enterprises มูลค่าประมาณ 757 โครรรูปี ซึ่งรวมถึงที่ดินและโรงงานในเมืองดินดิกุล รัฐทมิฬนาฑู เครื่องจักรและอุปกรณ์ ยานพาหนะ และเงินฝากธนาคาร ตามพระราชบัญญัติป้องกันการฟอกเงิน (PMLA) ED กล่าวหาว่าแอมเวย์ดำเนินการหลอกลวงแบบการตลาดหลายชั้น และสินค้าส่วนใหญ่ตั้งราคาสูงกว่าสินค้าเทียบเคียงของผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงมาก[1]

เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ED ยื่นคำร้องฟ้องดำเนินคดี Amway India ต่อศาลพิเศษ (PMLA) ซึ่งเป็นศาลผู้พิพากษาศาลแขวงนครไฮเดอราบาด และศาลรับพิจารณาคดีในวันเดียวกัน ED กล่าวหาว่าแอมเวย์สร้างรายได้จากการกระทำผิดจำนวน 4,050.21 โครรรูปีผ่านการฉ้อโกง และมีเงินมากกว่า 2,859 โครรรูปีถูกส่งไปต่างประเทศในรูปเงินปันผล ค่าสิทธิ และการชำระเงินอื่น ๆ คดีนี้เกิดจากเรื่องร้องเรียนที่ตำรวจรัฐเตลังคานาบันทึกไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 Amway India ระบุว่าคำร้องดังกล่าวเกี่ยวข้องกับการสอบสวนที่เริ่มมาตั้งแต่ ค.ศ. 2011 บริษัทให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ และจะ "ต่อสู้คดีอย่างเต็มที่"[2] ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2026 ยังไม่มีรายงานผลการพิจารณาคดี ดู แอมเวย์ อินเดีย

  • ญี่ปุ่น: คำสั่งระงับกิจการบางส่วนหกเดือน (ค.ศ. 2022 ถึง 2023)

เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2022 สำนักงานกิจการผู้บริโภคของญี่ปุ่นมีคำสั่งให้แอมเวย์ญี่ปุ่น (日本アムウェイ合同会社) ระงับกิจการการตลาดหลายชั้นบางส่วนเป็นเวลาหกเดือน ตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2022 ถึงวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2023 ตามกฎหมายว่าด้วยการทำธุรกรรมทางการค้าบางประเภท การระงับครอบคลุมการชักชวน การรับใบสมัคร และการทำสัญญาใหม่ และบริษัทถูกสั่งให้จัดทำมาตรการป้องกันการกระทำซ้ำ[3] สำนักงานพบว่าตัวแทนจำหน่ายชักชวนผู้คนผ่านแอปหาคู่และโซเชียลมีเดียโดยไม่เปิดเผยชื่อบริษัทหรือวัตถุประสงค์ว่าเป็นการชักชวนก่อน แอมเวย์ญี่ปุ่นระบุว่าจะนำการปฏิรูปมาใช้เพื่อให้ตัวแทนจำหน่ายปฏิบัติตามกฎหมาย[4]

  • บทความใน The Atlantic (ค.ศ. 2025)

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 The Atlantic ตีพิมพ์ "The 'Exciting Business Opportunity' That Ruined Our Lives" ซึ่งเป็นบทความส่วนตัวของนักข่าว แอนเดรีย พิตเซอร์ (Andrea Pitzer) [หมายเหตุ 1] เกี่ยวกับประสบการณ์ของครอบครัวเธอในธุรกิจแอมเวย์ในสหรัฐอเมริกา[5]

ทศวรรษ 2010

  • อินเดีย: การจับกุมประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ Amway India (ค.ศ. 2013 และ 2014)

เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ตำรวจรัฐเกรละจับกุมวิลเลียม เอส. พิงค์นีย์ (William S. Pinckney) กรรมการผู้จัดการและซีอีโอของ แอมเวย์ อินเดีย และกรรมการ สัญชัย มัลโหตรา (Sanjay Malhotra) และอันชู บุดห์รชา (Anshu Budhraja) ตามพระราชบัญญัติ Prize Chits and Money Circulation Schemes (Banning) Act ค.ศ. 1978 จากเรื่องร้องเรียนที่บันทึกไว้ในเขตวายานาดเมื่อ ค.ศ. 2011[6] เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ตำรวจรัฐอานธรประเทศจากเมืองกุรนูลจับกุมพิงค์นีย์อีกครั้งที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทในคุรุคราม จากเรื่องร้องเรียนของทนายความตามกฎหมายฉบับเดียวกัน โดยกล่าวหาว่ามีการหมุนเวียนเงิน[7]

  • แคนาดา: คดีกลุ่ม Rhodes v. Amway (ค.ศ. 2009 ถึง 2013)

นักธุรกิจแอมเวย์รายหนึ่งยื่นคำร้องขอดำเนินคดีแบบกลุ่มต่อศาลกลางของแคนาดา โดยอ้างว่าการปฏิบัติของแอมเวย์ฝ่าฝืน Competition Act ศาลสั่งระงับคดีกลุ่มเพราะข้อตกลงการลงทะเบียนกำหนดให้ใช้อนุญาโตตุลาการ และเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ศาลอุทธรณ์กลางยืนตามคำสั่งระงับ โดยวินิจฉัยว่าข้อเรียกร้องดังกล่าวอาจตัดสินด้วยอนุญาโตตุลาการได้[8] ดู เชอรีล โรดส์ และ เคอร์รี เมอร์ฟี ปะทะ Compagnie Amway Canada และ Amway Global

ทศวรรษ 2000

  • คดีกลุ่มในแคลิฟอร์เนีย (ค.ศ. 2007 ถึง 2010)

ในปี ค.ศ. 2010 ควิกซ์ทาร์ ยอมความในคดีกลุ่มที่นักธุรกิจสามรายยื่นฟ้องไว้เมื่อ ค.ศ. 2007 โดยกล่าวหาว่าบริษัทดำเนินแผนปิรามิดที่ผิดกฎหมาย ผู้สมัครใหม่ถูกทำให้เข้าใจผิด และค่าตอบแทนขึ้นอยู่กับการชักชวนสมาชิกและการขาย "เครื่องมือ" สร้างแรงจูงใจเป็นหลัก ควิกซ์ทาร์ตกลงจ่ายเงินสดสูงสุด 34 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสินค้ามูลค่า 21 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[9] ดู Pokorny และ Blenn ปะทะ Quixtar, Inc และพวก

กระทรวงธุรกิจ วิสาหกิจ และการปฏิรูปกฎระเบียบของสหราชอาณาจักรยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งเลิกกิจการ Amway (UK) Ltd เพื่อประโยชน์สาธารณะ ในปี ค.ศ. 2008 ศาลสูงปฏิเสธคำร้องหลังจากแอมเวย์นำรูปแบบธุรกิจใหม่มาใช้และให้คำมั่น และเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2009 ศาลอุทธรณ์ยกอุทธรณ์ของรัฐบาล[10]

ทศวรรษ 1990

  • จีน: การห้ามขายตรง (ค.ศ. 1998)

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1998 รัฐบาลจีนห้ามการตลาดขายตรงทุกรูปแบบโดยมีผลทันที โดยอ้างเหตุจากแผนปิรามิดที่ผิดกฎหมาย การฉ้อโกง และการขายสินค้าปลอมและสินค้าลักลอบนำเข้า การห้ามดังกล่าวคุกคามแอมเวย์ ซึ่งเพิ่งลงทุน 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐในโรงงานที่กว่างโจวและจุดจัดจำหน่ายในจีน[11] ดู แอมเวย์ จีน

  • ซิดนีย์ ชวาร์ตซ์ และ "Amway: The Untold Story" (ค.ศ. 1996 ถึง 1999)

ในปี ค.ศ. 1996 ซิดนีย์ ชวาร์ตซ์ (Sidney Schwartz) เริ่มเว็บไซต์ "Amway: The Untold Story" ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์แอมเวย์ เว็บไซต์ครอบคลุมประเด็นต่าง ๆ เช่น การขาย "เครื่องมือ" สร้างแรงจูงใจโดยองค์กรของตัวแทนจำหน่าย รวมถึงเรื่องอื่น ๆ ที่ชวาร์ตซ์วิจารณ์

ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ระหว่างที่แอมเวย์ฟ้องบริษัท Procter & Gamble แอมเวย์ระบุชื่อชวาร์ตซ์เป็นจำเลยและออกหมายเรียกถึงผู้วิพากษ์วิจารณ์รายอื่น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1999 ผู้พิพากษาศาลกลางในมินนิโซตาปฏิเสธคำขอของแอมเวย์ที่ต้องการฮาร์ดไดรฟ์ของแอชลีย์ วิลก์ส (Ashley Wilkes) ช่างเทคนิคของมหาวิทยาลัยมินนิโซตาที่ดูแลเว็บไซต์วิพากษ์วิจารณ์อีกแห่งหนึ่งและเคยติดต่อกับชวาร์ตซ์ วิลก์สอธิบายว่าหมายเรียกดังกล่าวเป็นความพยายามกดดันให้เขาปิดเว็บไซต์ ชวาร์ตซ์ปิดเว็บไซต์ของตนเอง โดยอ้างภาระทางการเงินและความเครียดทางอารมณ์จากการดำเนินคดี[12] ผู้อื่นเก็บสำเนาไว้ออนไลน์ ซึ่งรวมถึงจิม ลิปพาร์ด (Jim Lippard) ผู้ระบุว่าทนายความของแอมเวย์ไล่ตามเว็บไซต์สำเนาและเสนอการสละสิทธิ์ให้เขาแต่เขาปฏิเสธ[13] ผู้วิพากษ์วิจารณ์บางรายมองว่าการกระทำของแอมเวย์เป็นความพยายามปิดกั้นเสรีภาพในการแสดงออก สำหรับจุดยืนของแอมเวย์ ดู แถลงการณ์ของแอมเวย์เรื่องเสรีภาพในการแสดงออก อินเทอร์เน็ต และซิดนีย์ ชวาร์ตซ์กับ P&G

  • คดีของ Procter & Gamble เรื่องข่าวลือเกี่ยวกับการบูชาซาตาน (ค.ศ. 1995 ถึง 2007)

ในปี ค.ศ. 1995 Procter & Gamble ฟ้องแรนดี เฮาเกน (Randy Haugen) และตัวแทนจำหน่ายแอมเวย์รายอื่น เกี่ยวกับข้อความฝากเสียงที่ส่งถึงผู้คนหลายพันคน ซึ่งกล่าวซ้ำข่าวลือเก่าที่เชื่อมโยงโลโก้และกำไรของ P&G กับการบูชาซาตาน ตัวแอมเวย์เองถูกยกฟ้องออกจากคดี หลังจาก 12 ปีและการอุทธรณ์หลายครั้ง คณะลูกขุนศาลกลางในซอลต์เลกซิตีตัดสินให้ P&G ได้รับเงิน 19.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากอดีตตัวแทนจำหน่ายแอมเวย์สี่ราย ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007[14]

ในปี ค.ศ. 1997 กลุ่มผู้บริโภคและกลุ่มสิ่งแวดล้อม 82 กลุ่มในเกาหลีใต้ตั้งคณะกรรมการต่อต้านแอมเวย์ โดยกล่าวหาว่าน้ำยาล้างจานของแอมเวย์ถูกทำการตลาดอย่างทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และตั้งราคาสูงกว่าสินค้าท้องถิ่นสองถึงสามเท่า แอมเวย์ปฏิเสธข้อกล่าวหาและไม่ยอมออกมาขออภัยต่อสาธารณะตามที่กลุ่มเหล่านั้นเรียกร้อง Wall Street Journal รายงานว่ายอดขายของแอมเวย์ในเกาหลีลดลงอย่างมากในช่วงการรณรงค์[15]

ทศวรรษ 1980

  • คดีศุลกากรของแคนาดา (ค.ศ. 1983)

แอมเวย์เริ่มขายในแคนาดาในปี ค.ศ. 1962 อากรศุลกากรของแคนาดาคำนวณจากมูลค่าสินค้านำเข้า และข้อพิพาทเกี่ยวข้องกับ "ราคาโอน" ที่แอมเวย์ใช้ประเมินมูลค่าสินค้าที่ส่งจากสหรัฐอเมริกาไปยังธุรกิจในแคนาดา

ในปี ค.ศ. 1983 Amway Corporation และ Amway of Canada รับสารภาพต่อศาลสูงแห่งออนแทรีโอว่าฉ้อโกงรัฐบาลแคนาดาในเรื่องอากรศุลกากรระหว่าง ค.ศ. 1965 ถึง 1982 และถูกปรับ 25 ล้านดอลลาร์แคนาดา ซึ่งเป็นค่าปรับสูงสุดในประวัติศาสตร์แคนาดาในขณะนั้น เพื่อแลกกับการถอนข้อหาอาญาต่อผู้ร่วมก่อตั้ง ริชาร์ด เดอวอส (Richard DeVos) และ เจย์ แวน แอนเดล (Jay Van Andel) รวมถึงเจ้าหน้าที่อีกสองคน รัฐบาลยังเรียกร้องเงินประมาณ 148 ล้านดอลลาร์แคนาดาผ่านการฟ้องคดีแพ่ง[16]

ในคำแถลงต่อศาล แอมเวย์ระบุว่าเชื่อว่าราคาโอนของตนเป็นมูลค่าที่เป็นธรรมสำหรับวัตถุประสงค์ด้านอากร แต่ยอมรับว่าเนื่องจากไม่ได้ขายให้บุคคลภายนอกในราคานั้น วิธีการดังกล่าวจึงไม่เป็นไปตาม Customs Act (Ragin v. Amway, 1983, Exhibit 2) ต่อมาข้อเรียกร้องทางแพ่งยุติลงด้วยการยอมความ ซึ่งมีรายงานว่าเป็นเงิน 45 ล้านดอลลาร์แคนาดาในปี ค.ศ. 1989 ในปี ค.ศ. 1996 ศาลแคนาดาวินิจฉัยว่าแอมเวย์ไม่สามารถหักค่าปรับเป็นค่าใช้จ่ายทางธุรกิจเพื่อวัตถุประสงค์ด้านภาษีได้

  • Directly Speaking (ค.ศ. 1983)

ในปี ค.ศ. 1983 ริช เดอวอส บันทึกเทปเสียงชื่อ Directly Speaking เผยแพร่ให้ไดมอนด์ขึ้นไปในสหรัฐอเมริกา ส่วนหนึ่งเพื่อตอบสนองต่อรายงานของ 60 Minutes เกี่ยวกับแอมเวย์ ในเทปนั้นเขากำหนดกฎสิบข้อสำหรับตัวแทนจำหน่าย โดยสรุปได้ดังนี้

  1. เคารพสายการสปอนเซอร์ และไม่ "ข้ามสาย" ไปยังกลุ่มของตัวแทนจำหน่ายรายอื่น
  2. ใช้เฉพาะเอกสารและตัวเลขที่แอมเวย์อนุมัติเมื่อนำเสนอแผน และไม่อ้างรายได้ที่เกินจริง
  3. สนับสนุนตัวแทนจำหน่ายที่ตนสปอนเซอร์ทุกคน ไม่ว่าจะซื้อเทปหรือไม่ เดอวอสกล่าวว่าเป็น "ความรับผิดชอบของผู้สปอนเซอร์ในการฝึกอบรม สร้างแรงจูงใจ และจัดหาสิ่งที่จำเป็นให้ทีมของตน"
  4. ให้เทป หนังสือ และการชุมนุมเป็นไปโดยสมัครใจ: "ไม่มีข้อผูกมัด ไม่มีแรงกดดัน และไม่มีการบังคับ"
  5. บอกผู้สนใจว่าได้รับเชิญไปประชุมโอกาสทางธุรกิจ และตอบว่า "ใช่" หากถูกถามว่าเป็นแอมเวย์หรือไม่
  6. ปล่อยให้บริษัทเป็นผู้จัดทำเอกสารแผนและผลิตภัณฑ์ ตัวแทนจำหน่ายไม่ควรผลิตเอง
  7. ไม่ซ่อนตัวอยู่หลังชื่อกลุ่มแทนที่จะบอกว่าธุรกิจนี้คือแอมเวย์
  8. ปฏิบัติต่อทุกคนด้วยความเคารพ และไม่ตีตราผู้ที่เลือกทำน้อยกว่าว่าเป็น "ผู้แพ้"
  9. ไม่นำเสนอธุรกิจว่าเกี่ยวกับเงินเพียงอย่างเดียว
  10. ไม่กักตุนสินค้าหรือผลักดันสินค้าให้ผู้อื่นเพื่อให้ได้ระดับหรือรางวัลทริป

เทปนี้มักถูกอ้างถึงว่าเป็นการยอมรับในช่วงแรกของผู้นำแอมเวย์เกี่ยวกับข้อกังวลต่อธุรกิจ "เครื่องมือ" และวิธีที่ตัวแทนจำหน่ายบางรายชักชวนผู้อื่น ถอดความและบันทึกเสียงถูกเผยแพร่ ที่นี่

ทศวรรษ 1970

ทศวรรษ 1960

ทศวรรษ 1950 และก่อนหน้า

ผู้ก่อตั้งแอมเวย์เริ่มต้นจากการเป็นตัวแทนจำหน่ายผลิตภัณฑ์ Nutrilite และแอมเวย์เติบโตมาจากข้อพิพาทระหว่างองค์กรตัวแทนจำหน่ายของ Nutrilite กับบริษัทที่ผลิตสินค้า


การถกเถียงที่ดำเนินมายาวนานเกี่ยวข้องกับธุรกิจ "เครื่องมือ" ได้แก่ หนังสือ การบันทึกเสียง และกิจกรรมสร้างแรงจูงใจที่องค์กรตัวแทนจำหน่ายขาย ว่าสร้างผลกำไรให้ผู้ขายหรือไม่ และรายได้ของตัวแทนจำหน่ายระดับสูงมาจากสิ่งเหล่านี้มากเพียงใด ประเด็นนี้ถูกยกขึ้นใน Directly Speaking ในปี ค.ศ. 1983 และในข้อพิพาทต่อมา เช่น คดีกลุ่มในแคลิฟอร์เนียและคดีของรัฐบาลสหราชอาณาจักรต่อ Amway UK ดูเพิ่มเติมที่ แอมเวย์ สหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐไอร์แลนด์

หมายเหตุ

  1. ↑ ชื่อภาษาไทยเป็นการถอดเสียงจากตัวสะกดเดิม ไม่ใช่การสะกดอย่างเป็นทางการของแอมเวย์

เอกสารอ้างอิง

  1. ↑ Enforcement Directorate attaches Rs 757-crore assets of Amway India under PMLA. The Tribune, 19 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  2. ↑ ED files prosecution complaint against Amway India under PMLA, alleges company made Rs 4,050 cr by cheating. Business Today, 21 พฤศจิกายน 2023. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  3. ↑ 連鎖販売業者に対する行政処分について (Administrative disposition against a multi-level marketing operator). Consumer Affairs Agency, Government of Japan (japanese), 14 ตุลาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  4. ↑ Amway Japan Ordered to Partially Suspend Operations for Six Months. Unseen Japan, 14 ตุลาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  5. ↑ The 'Exciting Business Opportunity' That Ruined Our Lives. The Atlantic, 30 มกราคม 2025. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  6. ↑ Amway India chief, 2 directors arrested. Business Standard, 28 พฤษภาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  7. ↑ Amway India CEO arrested. Business Standard, 28 พฤษภาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  8. ↑ No basis to conclude that claims could not be determined by arbitration. Law Times, 15 เมษายน 2013. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  9. ↑ Amway Subsidiary Settles Lawsuit. ConsumerAffairs, 4 พฤศจิกายน 2010. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  10. ↑ Secretary of State for Business, Enterprise & Regulatory Reform v Amway (UK) Ltd [2009 EWCA Civ 32]. The National Archives (UK), 29 มกราคม 2009. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  11. ↑ China bans direct marketing firms. Business Standard, 23 เมษายน 1998. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  12. ↑ U staff member retains hard drive in investigation. Minnesota Daily, 29 เมษายน 1999. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  13. ↑ Amway and the mirrors of "Amway: The Untold Story" (message from Jim Lippard). Politech mailing list, 10 มีนาคม 2000. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  14. ↑ Procter & Gamble Wins Satanism Suit. CBS News, 20 มีนาคม 2007. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  15. ↑ Amway Finds It's Washed Over in a South Korean Soap Drama. The Wall Street Journal (reproduced by Corporate Frauds Watch), 7 พฤศจิกายน 1997. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.
  16. ↑ Amway Fined $25 Million in Canadian Fraud. Christianity Today, 16 ธันวาคม 1983. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2026.