FTC กับแอมเวย์
In the Matter of Amway Corporation, Inc., et al. (FTC Docket 9023, 93 F.T.C. 618) คือคำวินิจฉัยปี ค.ศ. 1979 ของคณะกรรมาธิการการค้าแห่งสหรัฐอเมริกา (Federal Trade Commission: FTC) ซึ่งวินิจฉัยว่าแผนการขายและการตลาดของแอมเวย์ไม่ใช่แชร์ลูกโซ่ที่ผิดกฎหมาย แต่สั่งให้แอมเวย์หยุดกำหนดราคาขายต่อ และหยุดอ้างรายได้ที่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิด[1]
ภูมิหลัง
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1975 FTC ได้ออกคำฟ้องต่อบริษัทแอมเวย์ สมาคมผู้จัดจำหน่ายแอมเวย์ (Amway Distributors Association) และผู้ก่อตั้งแอมเวย์ คือ เจย์ แวน แอนเดล (Jay Van Andel)[หมายเหตุ 1] และ ริชาร์ด เดวอส (Richard DeVos) โดยกล่าวหาว่าฝ่าฝืนมาตรา 5 ของกฎหมายคณะกรรมาธิการการค้าแห่งสหพันธรัฐ ข้อกล่าวหาครอบคลุมการกำหนดราคา การจำกัดวิธีการขายของผู้จัดจำหน่าย การดำเนินแชร์ลูกโซ่ และการแสดงข้อมูลรายได้ของผู้จัดจำหน่ายอย่างไม่เป็นความจริง การไต่สวนดำเนินไประหว่างเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม ค.ศ. 1977 ในคำวินิจฉัยเบื้องต้นเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1978 ผู้พิพากษาทางปกครองวินิจฉัยว่าแอมเวย์กระทำการคงราคาขายต่อซึ่งผิดกฎหมาย แต่ยกข้อกล่าวหาอื่น[1]
ในขณะนั้น แอมเวย์ผลิตสินค้ามากกว่า 150 รายการ ส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดและผลิตภัณฑ์ดูแลส่วนบุคคล มียอดขายเกิน 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1976 และมีผู้จัดจำหน่ายอิสระประมาณ 360,000 ราย[1]
คำวินิจฉัย
ความเห็นของคณะกรรมาธิการเขียนโดยกรรมาธิการพิทอฟสกี (Pitofsky) และคำสั่งฉบับสุดท้ายออกเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1979[1]
- การกำหนดราคา: คณะกรรมาธิการเห็นพ้องว่าแอมเวย์และผู้จัดจำหน่ายได้กำหนดราคาขายต่อทั้งในระดับขายส่งและขายปลีก ซึ่งเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 5
- การอ้างรายได้: ข้อความที่ระบุจำนวนเงินดอลลาร์เฉพาะเจาะจง เช่น คู่มืออาชีพ (Career Manual) ปี ค.ศ. 1975 ที่ชี้ว่าผู้สมัครใหม่สามารถ "สร้างรายได้สูงถึง 1,000 ดอลลาร์ต่อเดือน" ถูกวินิจฉัยว่ามีลักษณะที่อาจหลอกลวงผู้ที่สนใจเป็นผู้จัดจำหน่ายได้ ส่วนข้อความทั่วไปเกี่ยวกับโอกาสและการบรรลุความฝันถือเป็นถ้อยคำสร้างแรงจูงใจแบบ "puff" ที่คนส่วนน้อยจะเชื่อตามตัวอักษร
- ไม่ใช่แชร์ลูกโซ่: แผนของแอมเวย์ถูกวินิจฉัยว่าไม่ใช่แชร์ลูกโซ่ที่ผิดกฎหมาย เนื่องจากโบนัสขึ้นอยู่กับการขายให้ผู้บริโภค และมีกฎสามข้อที่ยับยั้ง "การกักตุนสินค้า" ได้แก่ กฎการรับซื้อคืน (ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ไม่หมดจะถูกรับซื้อคืนจากผู้จัดจำหน่ายที่ต้องการออก) กฎ 70 เปอร์เซ็นต์ (ผู้จัดจำหน่ายต้องขายผลิตภัณฑ์อย่างน้อย 70% ของที่ซื้อในแต่ละเดือน จึงจะได้รับโบนัสตามผลงาน) และกฎลูกค้าสิบราย (ผู้จัดจำหน่ายแต่ละคนต้องขายปลีกให้ลูกค้าสิบรายทุกเดือน)
- ข้อกล่าวหาอื่น รวมถึงกฎของผู้จัดจำหน่ายที่ไม่เกี่ยวกับราคาซึ่งถูกโต้แย้ง ถูกยกทั้งหมด
คำสั่ง
แอมเวย์และผู้ถูกกล่าวหารายอื่นถูกสั่งให้หยุดกำหนดหรือระบุราคาที่ผู้จัดจำหน่ายใช้ขาย และหยุดแสดงข้อมูลรายได้ของผู้จัดจำหน่ายอย่างไม่เป็นความจริง การอ้างว่าผู้จัดจำหน่ายมีรายได้ตามจำนวนที่ระบุซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยต้องมีการเปิดเผยอย่างชัดเจนควบคู่กันถึงรายได้เฉลี่ยของผู้จัดจำหน่ายทั้งหมด หรือสัดส่วนของผู้จัดจำหน่ายที่ได้รับตามจำนวนที่ระบุจริง นอกจากนี้ แอมเวย์ต้องส่งสำเนาคำสั่งให้ผู้จัดจำหน่ายทั้งหมดภายใน 30 วัน[1]
คำวินิจฉัยฉบับเต็ม
- คำวินิจฉัยฉบับเต็ม คำฟ้อง คำวินิจฉัยเบื้องต้น ความเห็น และคำสั่ง (PDF, 121 หน้า, 93 F.T.C. 618 ถึง 738)
- เอกสารฉบับเดียวกันบนเว็บไซต์ FTC
- ข้อความฉบับเต็มที่เคยอยู่ในหน้านี้อยู่ในประวัติหน้า
หมายเหตุ
- ↑ ชื่อภาษาไทยเป็นการถอดเสียงจากตัวสะกดเดิม ไม่ใช่การสะกดอย่างเป็นทางการของแอมเวย์