ประวัติแอมเวย์
แอมเวย์ (Amway) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1959 ที่เมืองเอดา รัฐมิชิแกน โดย เจย์ แวน แอนเดล (Jay Van Andel)[หมายเหตุ 1] และ ริช เดโวส (Rich DeVos) ซึ่งจำหน่ายผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร Nutrilite มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949[1] หน้านี้ครอบคลุมประวัติของแอมเวย์ ธุรกิจ Nutrilite ที่เป็นต้นกำเนิด และบริษัทแม่ Alticor ส่วนตัวเลขยอดขายรายปีอยู่ในหน้า ข้อมูลยอดขาย
Nutrilite (ค.ศ. 1934 ถึง 1958)
คาร์ล เอฟ. เรห์นบอร์ก (Carl F. Rehnborg) เริ่มธุรกิจผลิตภัณฑ์เสริมอาหารในปี ค.ศ. 1934 ในชื่อ Vitamin Products Company ต่อมาเปลี่ยนเป็น California Vitamins, Inc. ในปี ค.ศ. 1936 และจดทะเบียนเป็น Nutrilite Products, Inc. เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1939[2] แอมเวย์ระบุว่าผลิตภัณฑ์ของเรห์นบอร์กในปี ค.ศ. 1934 เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหารประเภทวิตามินและเกลือแร่รวมชนิดแรกที่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกา[3] ผลิตภัณฑ์ช่วงแรกได้แก่ Nutrilite Concentrate และรุ่นความเข้มข้นสองเท่าคือ Nutrilite Double X[source needed] คณะกรรมาธิการการค้าแห่งสหพันธ์ (FTC) ระบุว่าระบบการขายหลายระดับของ Nutrilite เริ่มในปี ค.ศ. 1946[1] บริษัท Mytinger & Casselberry, Inc. เป็นผู้จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ Nutrilite แต่เพียงผู้เดียวในปี ค.ศ. 1945 และต่อมามีข้อพิพาทกับทั้ง Nutrilite และรัฐบาลกลาง[source needed]
แวน แอนเดล เกิดที่แกรนด์แรพิดส์ในปี ค.ศ. 1924 และเดโวส เกิดที่เอดาในปี ค.ศ. 1926 ทั้งสองเป็นเพื่อนกันที่โรงเรียนมัธยมแกรนด์แรพิดส์คริสเตียน และรับราชการในกองทัพอากาศสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง หลังสงครามทั้งสองเปิดโรงเรียนการบิน Wolverine Air Service และธุรกิจขนาดเล็กอื่น ๆ จากนั้นเดินทางไปละตินอเมริกาด้วยเรือใบที่อับปางในทะเลแคริบเบียน[4]
แวน แอนเดลและเดโวสเป็นผู้จัดจำหน่าย Nutrilite ในปี ค.ศ. 1949[1] โดยมีนีล มาสแคนต์ (Neal Maaskant) ญาติลำดับที่สองซึ่งมีอายุมากกว่าของแวน แอนเดล เป็นผู้สนับสนุนเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1949[source needed] บริษัทของทั้งสองคือ Ja-Ri Corporation (มาจากคำว่า "Jay" และ "Rich")[5] จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1949 หรือใกล้เคียง[1] ในตอนแรกตั้งขึ้นเพื่อนำเข้าและจำหน่ายหัตถกรรมจากแคริบเบียน[4] ภายในปี ค.ศ. 1958 องค์กร Nutrilite ของทั้งสองมีผู้จัดจำหน่ายมากกว่า 5,000 คน[source needed]
การก่อตั้งแอมเวย์ (ค.ศ. 1959 ถึง 1964)
ในปี ค.ศ. 1959 แวน แอนเดล เดโวส และผู้จัดจำหน่ายรายอื่นประสบปัญหาด้านการจัดส่งสินค้า[1] ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1959 ทั้งหมดจัดตั้ง American Way Association ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น Amway Distributors Association เพื่อเป็นตัวแทนของผู้จัดจำหน่าย ข้อบังคับของสมาคมลงนามโดยเจย์ แวน แอนเดล ริช เดโวส วอลเตอร์ บาส (Walter Bass) เดล ครอสบี (Dale Crosby) เจเร ดัตต์ (Jere Dutt) เฟรด แฮนเซน (Fred Hansen) เจมส์ คอสเตอร์ (James Koster) และเอเลนอร์ ไทต์สมา (Eleanor Teitsma) บุคคลเหล่านี้รวมกับโจ วิกเตอร์ (Joe Victor) และนีลกับแจ็ก มาสแคนต์ (Jack Maaskant) เป็นคณะกรรมการของสมาคม[source needed] เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 ผู้จัดจำหน่าย Ja-Ri ทั้งหมด รวมทั้งสายอัปไลน์และดาวน์ไลน์ของมาสแคนต์ ลงคะแนนเข้าร่วมสมาคม สมาคมนี้ตั้งขึ้นเพื่อปกป้องผู้จัดจำหน่ายจากการเปลี่ยนแผนการจ่ายค่าตอบแทนโดยไม่เป็นธรรม ดังที่เคยเกิดขึ้นที่ Nutrilite[source needed][6][1] ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1959 แวน แอนเดลและเดโวสจัดตั้ง Amway Sales Corporation และ Amway Services Corporation[1] แวน แอนเดลเน้นด้านการบริหาร ("Mr. Inside") ส่วนเดโวสเน้นการฝึกอบรมและสร้างแรงจูงใจแก่ผู้จัดจำหน่าย ("Mr. Outside")[source needed] แอมเวย์ระบุว่าเปิดดำเนินงานในสหรัฐอเมริกาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1959[7]
ธุรกิจเริ่มต้นที่บ้านของผู้ก่อตั้ง และหลังจากปีแรกได้ย้ายไปยังสถานีบริการน้ำมันร้างในเมืองเอดา ซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ปัจจุบันของแอมเวย์[8] ผลิตภัณฑ์แรกเป็นน้ำยาทำความสะอาดในครัวเรือน รวมถึงน้ำยาที่ย่อยสลายทางชีวภาพได้ชื่อ L.O.C.[9] ผลิตภัณฑ์แรกมีชื่อว่า Frisk พัฒนาโดยนักวิทยาศาสตร์ในรัฐโอไฮโอและผู้จัดจำหน่ายรายหนึ่งแนะนำ แวน แอนเดลและเดโวสซื้อสิทธิ์และจัดตั้ง Amway Manufacturing Corporation เพื่อผลิต โดยว่าจ้างและต่อมาซื้อบริษัทขนาดเล็กในเมืองเทรนตัน รัฐมิชิแกน[source needed] Frisk เปลี่ยนชื่อเป็น L.O.C. (Liquid Organic Concentrate) ซึ่งเป็นน้ำยาทำความสะอาดที่ทำจากน้ำมันมะพร้าวที่ย่อยสลายทางชีวภาพได้[source needed] ผงซักฟอก SA8 ตามมาในปี ค.ศ. 1960[6] ในปี ค.ศ. 1960 แวน แอนเดลและเดโวสยังซื้อหุ้นร้อยละ 50 ของ Atco บริษัทในเมืองดีทรอยต์ที่ผลิตสินค้าบางรายการของทั้งสอง รวมถึง SA8[source needed]
ในช่วงนี้ แวน แอนเดลและเดโวสหยุดสรรหาสมาชิกด้วยตนเอง จากผู้จัดจำหน่ายที่ทั้งสองสนับสนุนโดยตรง 13 ราย รายหนึ่งขึ้นเป็นคราวน์ (สเตอร์ลิงและอีวานเจลีน เคราส์ (Sterling and Evangeline Krause)) สามรายขึ้นเป็นไดมอนด์ (จอร์จและเอเลนอร์ ไทต์สมา, โรลันด์และอีดิธ ไดเอิล (Roland and Edith Diehl) และบิลและวัล นิโคลส์ (Bill and Val Nichols)) และหนึ่งรายขึ้นเป็นเอมเมอรัลด์ (วอลเตอร์และเอเวลิน บาส (Walter and Evelyn Bass)) ส่วนอีกแปดราย และกลุ่มของทั้งหมด ไม่เคยถึงระดับไดเร็กต์[source needed]
American Way Association เปลี่ยนชื่อเป็น Amway Distributors Association (ADA) ในปี ค.ศ. 1960[source needed] คณะกรรมการ ADA ปี ค.ศ. 1960 ถึง 1961 ประกอบด้วยแวน แอนเดลและเดโวส พร้อมด้วยวอลเตอร์ บาส (ประธาน) เลส แชปิน (Les Chapin) โรลันด์ ไดเอิล เจเร ดัตต์ เฟรด แฮนเซน เวส เฮิร์ช (Wes Hursh) อีวานเจลีน เคราส์ นีล มาสแคนต์ วิลเลียม นิโคลส์ (William Nichols) เอเลนอร์ ไทต์สมา (เลขานุการ) และโจ วิกเตอร์[source needed] ต่อมา ADA กลายเป็น IBO Association International (IBOAI) หน้าฉบับก่อนหน้านี้ระบุว่าคณะกรรมการมีสมาชิกผู้มีสิทธิออกเสียง 15 คน[source needed]
ยอดขายอยู่ที่ 500,000 ดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1960 ซึ่งเป็นปีเต็มปีแรก และถึง 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1964 แอมเวย์มีผู้จัดจำหน่าย 30,000 คนในปี ค.ศ. 1963[6][1] Ja-Ri ยุติความเกี่ยวข้องกับ Nutrilite ในปี ค.ศ. 1961[source needed] Amway of Canada ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1962[10] แอมเวย์ระบุว่าเปิดดำเนินงานในแคนาดาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1962[7]
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1963 Ja-Ri Corporation เปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น Amway Corporation และเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1964 หรือใกล้เคียง Amway Sales Corporation, Amway Services Corporation และ Amway Manufacturing Corporation ถูกควบรวมเข้าด้วยกัน[1] แวน แอนเดลเป็นประธานกรรมการ และเดโวสเป็นประธานบริษัท[6]
ไดมอนด์รายแรกคือเจเรและไอลีน ดัตต์ (Eileen Dutt) ซึ่งผ่านเกณฑ์ในปี ค.ศ. 1964 ในปีเดียวกันนั้น ชาร์ลีและเอลซี มาร์ช (Charlie and Elsie Marsh) จากนิวยอร์ก ซึ่งต่อมาเป็นคราวน์ ไดเร็กต์ ดิสทริบิวเตอร์รายแรกของแอมเวย์ และบ็อบกับลอยส์ สโตนเลก (Bob and Lois Stonelake) จากแคลิฟอร์เนีย เข้าร่วมธุรกิจ[source needed]
การเติบโตและข้อโต้แย้ง (ค.ศ. 1965 ถึง 1989)
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1969 เกิดการระเบิดและไฟไหม้ที่แผนกละอองลอยของโรงงานแอมเวย์ในเมืองเอดา มีผู้ถูกนำส่งโรงพยาบาลเก้าคน ความเสียหายประเมินที่ 500,000 ถึง 750,000 ดอลลาร์สหรัฐ และพื้นที่ประมาณ 1,340 ตารางเมตรจากโรงงานขนาด 41,800 ตารางเมตรถูกทำลาย[11] สิ่งปลูกสร้างทดแทนแล้วเสร็จหกเดือนต่อมา[4]
แคตตาล็อก Personal Shoppers ปี ค.ศ. 1968 ทำให้ผู้จัดจำหน่ายขายผลิตภัณฑ์ของบริษัทอื่นได้ สินค้าบางกลุ่มในทศวรรษ 1960 เช่น หลุมหลบภัยกัมมันตรังสี เครื่องกำเนิดไฟฟ้า 110 โวลต์สำหรับรถยนต์ และเครื่องปรับสภาพน้ำ ไม่ได้อยู่ต่อไป ภายในปี ค.ศ. 1968 แอมเวย์จำหน่ายสินค้ามากกว่า 150 รายการผ่านผู้จัดจำหน่าย 80,000 คน[4] Artistry เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1968 ในชื่อ Edith Rehnborg Cosmetics ตามชื่อภรรยาของผู้ก่อตั้ง Nutrilite และเปลี่ยนชื่อเป็น Artistry ในปี ค.ศ. 1972[source needed]
แอมเวย์ตั้งชื่อระดับความสำเร็จที่สูงขึ้นตามอัญมณี รูบี้รายแรกได้รับในปี ค.ศ. 1962 ดับเบิล ไดมอนด์รายแรกในปี ค.ศ. 1966 ทริปเปิล ไดมอนด์ในปี ค.ศ. 1969 คราวน์ในปี ค.ศ. 1970 และคราวน์ แอมบาสเดอร์ในปี ค.ศ. 1977 ภายในปี ค.ศ. 1984 มีคราวน์ 24 ราย และคราวน์ แอมบาสเดอร์ 15 ราย[6] ดู ระดับเข็มกลัด
ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 แอมเวย์เพิ่มรองประธานสี่ตำแหน่ง และแทนที่คลังสินค้าระดับภูมิภาค 30 แห่งด้วยศูนย์กระจายสินค้าระดับภูมิภาคเจ็ดแห่ง บริษัทซื้อเรือยอทช์ Enterprise II เป็นศูนย์ประชุมลอยน้ำ และปรับปรุงโรงแรมแพนต์ลินด์ในแกรนด์แรพิดส์เป็นโรงแรมแอมเวย์แกรนด์พลาซ่า ผู้จัดจำหน่ายได้รับนิตยสารรายเดือน Amagram[4]
ในปี ค.ศ. 1972 แอมเวย์ซื้อหุ้นร้อยละ 51 ของ Nutrilite[1] และซื้อหุ้นส่วนที่เหลือในปี ค.ศ. 1994[12]
การขยายนอกอเมริกาเหนือเริ่มที่ออสเตรเลียในเดือนเมษายน ค.ศ. 1971 ตามด้วยสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1973 และฮ่องกงในปี ค.ศ. 1974 (ดู การเปิดตลาด)[7][6] แอมเวย์ยังซื้อเครือข่ายวิทยุ Mutual Broadcasting System ในปี ค.ศ. 1977 และรีสอร์ต Peter Island ในหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในปี ค.ศ. 1978[6] บริษัทขาย Mutual ให้ Westwood One ในปี ค.ศ. 1985 แต่ยังคงแผนกส่งสัญญาณผ่านดาวเทียมของ Mutual ไว้[4][13]
คณะกรรมาธิการการค้าแห่งสหพันธ์ฟ้องแอมเวย์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1975 ในคำสั่งสุดท้ายเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 คณะกรรมาธิการพบว่าแผนของแอมเวย์ไม่ใช่แชร์ลูกโซ่ที่ผิดกฎหมาย แต่สั่งให้แอมเวย์หยุดกำหนดราคาขายต่อและการอ้างรายได้ที่ทำให้เข้าใจผิด ดู FTC กับแอมเวย์[1]
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 ศาลแคนาดาปรับ Amway Corporation และ Amway of Canada เป็นเงิน 25 ล้านดอลลาร์แคนาดา หลังรับสารภาพว่าฉ้อโกงศุลกากรของแคนาดา[14] คดีแพ่งของรัฐบาลเพื่อเรียกอากรที่ค้างชำระยุติโดยการประนอมนอกศาลในเดือนกันยายน ค.ศ. 1989 ที่ 45 ล้านดอลลาร์แคนาดา หรือร้อยละ 40 ของจำนวนที่เรียกร้อง (37.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)[4][15] ดู ข้อโต้แย้ง
ยอดขายของแอมเวย์ลดลงเป็นครั้งแรกในช่วงต้นทศวรรษ 1980 และผู้บริหารระดับสูงหลายคนลาออก[4] ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 ผู้จัดจำหน่ายแอมเวย์ขายบริการโทรศัพท์ทางไกลของ MCI และภายในปี ค.ศ. 1990 สมัครลูกค้า MCI ได้มากกว่า 40,000 รายต่อเดือน[4] ในปี ค.ศ. 1988 Amway (Japan) Ltd. มียอดขาย 536 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และเป็นบริษัทลูกในต่างประเทศที่ใหญ่ที่สุดของแอมเวย์[4] ปานามาในปี ค.ศ. 1985 เป็นตลาดละตินอเมริกาแห่งแรกของแอมเวย์ และ Amway de Mexico ก่อตั้งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1990 โดยมีสำนักงานใหญ่ที่มอนเตร์เรย์[4]
เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1989 แอมเวย์ได้รับรางวัล Achievement Award ของโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ และในวันเดียวกันประกาศว่าจะยุติการทดสอบกับสัตว์ ในปี ค.ศ. 1992 Michigan Recycling Coalition ยกย่องให้เป็น Recycler of the Year[4]
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1989 Avon ปฏิเสธข้อเสนอเข้าซื้อกิจการจากแอมเวย์มูลค่า 2.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (หุ้นละ 39 ดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งแอมเวย์ถือหุ้น Avon ร้อยละ 10.3 ร่วมกับนักลงทุนเออร์วิน เจคอบส์ (Irwin Jacobs) แอมเวย์ถอนข้อเสนอในเดือนเดียวกัน[4][16]
ผู้สืบทอดรุ่นที่สองและเอเชีย (ค.ศ. 1990 ถึง 1998)
ริช เดโวสมีอาการหัวใจวายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1992 และลงจากตำแหน่งประธานบริษัท ดิก เดโวส (Dick DeVos) บุตรชายสืบตำแหน่งในปี ค.ศ. 1993 สตีฟ แวน แอนเดล (Steve Van Andel) บุตรชายของเจย์ แวน แอนเดล เป็นประธานกรรมการในปี ค.ศ. 1995 และบุตรชายทั้งสองร่วมกันดำรงตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดที่ตั้งขึ้นใหม่[17][18]
การเสนอขายหุ้นต่อสาธารณะในปี ค.ศ. 1993 และ 1994 กำหนดมูลค่าตลาดของ Amway Asia Pacific และ Amway Japan[10] การเสนอขายในปี ค.ศ. 1994 ระดมทุนได้ 6.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และเมื่อสิ้นปีนั้น Forbes ประเมินทรัพย์สินรวมของผู้ก่อตั้งที่ประมาณ 9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[4] ในปี ค.ศ. 1990 ชาวญี่ปุ่นมากกว่า 500,000 คนเป็นสมาชิกแอมเวย์[4]
ในปี ค.ศ. 1991 Procter & Gamble ชนะคดีได้รับค่าเสียหาย 75,000 ดอลลาร์สหรัฐ จากกลุ่มผู้จัดจำหน่ายแอมเวย์ที่ปล่อยข่าวลือเชื่อมโยงผลิตภัณฑ์ของบริษัทกับลัทธิบูชาซาตาน[4] ยอดขายเพิ่มร้อยละ 18 เป็น 5.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1994 โดยประมาณร้อยละ 70 มาจากนอกสหรัฐอเมริกา ระหว่างปี ค.ศ. 1990 ถึง 1996 แอมเวย์เปิดบริษัทในเครือต่างประเทศใหม่ 20 แห่ง และยอดขายถึง 6.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1996[4] ยอดขายสูงสุดที่ 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1997 และลดลงร้อยละ 18.5 เหลือ 5.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1998 ระหว่างวิกฤตเศรษฐกิจเอเชีย ในปี ค.ศ. 1998 แอมเวย์ยังเริ่มขายก๊าซธรรมชาติในรัฐจอร์เจียร่วมกับ Columbia Energy Group[4] ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1999 บริษัทที่ควบคุมโดยผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ Amway Japan เสนอซื้อหุ้นที่ประชาชนถืออยู่[19]
แอมเวย์เปิดดำเนินงานในจีนแผ่นดินใหญ่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1995[7] หลังจากจีนห้ามการขายตรงในปี ค.ศ. 1998 แอมเวย์ไชน่าเปลี่ยนรูปแบบธุรกิจและเปิดร้านค้า ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2006 ได้รับใบอนุญาตขายตรง ยุติการห้ามที่ยาวนานแปดปี[20] ดู แอมเวย์ ประเทศจีน
Quixtar และ Alticor (ค.ศ. 1999 ถึง 2009)
เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1999 แอมเวย์เปิดตัว Quixtar บริษัทในเครือที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์แอมเวย์ผ่านอินเทอร์เน็ตโดยไม่ใช้ชื่อแอมเวย์[21] ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2000 หลังรายได้ลดลงร้อยละ 12.3 ในปี ค.ศ. 1999 แอมเวย์ประกาศปรับโครงสร้างซึ่งลดตำแหน่งงาน 1,300 ตำแหน่ง[4] ในการปรับโครงสร้างครั้งเดียวกัน Alticor Inc. ถูกจัดตั้งเป็นบริษัทแม่ของแอมเวย์[17] ชื่อนี้เริ่มใช้ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2000 มาจากคำภาษาละตินที่หมายถึงความสูง หัวใจ จิตใจ และวิจารณญาณ ธุรกิจอื่นของ Alticor ได้แก่ Quixtar, Pyxis Innovations (พัฒนาองค์กร) และ Access Business Group ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 2000 เพื่อผลิตสินค้าให้แอมเวย์ Quixtar และบริษัทอื่น[4] ดิก เดโวสเกษียณในปี ค.ศ. 2002 เพื่อเป็นประธานสหพันธ์สมาคมขายตรงโลก[4] และดั๊ก เดโวส (Doug DeVos) น้องชายสืบตำแหน่งประธานบริษัท[18] ยอดขายของ Alticor เพิ่มร้อยละ 27 เป็น 6.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2004 โดย Quixtar เกิน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และแอมเวย์ไชน่าเกิน 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[4] เจย์ แวน แอนเดลเสียชีวิตในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2004[17]
ชื่อ Quixtar ถูกยกเลิกทีละขั้นระหว่างปี ค.ศ. 2008 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 โดยเปลี่ยนเป็น Amway Global ก่อน แล้วจึงเป็นแอมเวย์[22][23] ดู แอมเวย์ อเมริกาเหนือ
ตั้งแต่ ค.ศ. 2009
ยอดขายของแอมเวย์สูงสุดที่ 11.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2013[24] และอยู่ที่ 7.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2025[25] ดู ข้อมูลยอดขาย ในปี ค.ศ. 2012 แอมเวย์เป็นบริษัทขายตรงที่ใหญ่ที่สุดในโลก แซงหน้า Avon โดยร้อยละ 90 ของธุรกิจอยู่นอกสหรัฐอเมริกา และร้อยละ 45 มาจาก Nutrilite[source needed] แอมเวย์ระบุว่า Nutrilite เป็นแบรนด์วิตามินและผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่ขายดีที่สุดในโลก[25]
ริช เดโวสเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2018[18] เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2019 มิลินด์ พันต์ (Milind Pant) ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ซึ่งเป็นตำแหน่งใหม่และเป็นผู้แรกที่มาจากนอกครอบครัวผู้ก่อตั้ง สตีฟ แวน แอนเดลและดั๊ก เดโวสเป็นประธานร่วมของคณะกรรมการ[26] ต่อมาไมเคิล เนลสัน (Michael Nelson) ซึ่งทำงานที่แอมเวย์มากกว่า 30 ปี สืบตำแหน่งเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2024[27]
หลังรัสเซียรุกรานยูเครน แอมเวย์ระงับการนำเข้าผลิตภัณฑ์ไปรัสเซียเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2022 และเริ่มยุติธุรกิจในรัสเซียเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 หลังดำเนินงานที่นั่น 17 ปี แอมเวย์ระบุว่าเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่ถอนตัวจากตลาดหนึ่ง[28]
คำอธิบายของแอมเวย์เอง
เอกสารส่งเสริมการขายของแอมเวย์เคยระบุว่า Nutrilite เป็นแบรนด์วิตามินและแร่ธาตุระดับโลกเพียงแบรนด์เดียวที่ปลูก เก็บเกี่ยว และแปรรูปพืชในฟาร์มออร์แกนิกที่ได้รับการรับรองของตนเอง และ Artistry เป็นหนึ่งในห้าแบรนด์เครื่องสำอางพรีเมียมชั้นนำของโลกและเป็นแบรนด์เดียวที่ขายผ่านการขายตรง[source needed] แอมเวย์เคยระบุว่าตนเป็นผู้นำระดับโลกด้านการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม สุขภาพ และความปลอดภัยในการทำงาน และระบุว่าผลิตภัณฑ์มีการรับประกันความพึงพอใจของลูกค้าร้อยละ 100[source needed]
Market launches
เดือนและปีที่เปิดตลาดแต่ละแห่ง ตามที่ระบุในหน้าของแต่ละประเทศบนเว็บไซต์ Global Business Resources ของแอมเวย์[7] รายการของแอมเวย์ไม่ครอบคลุมทุกตลาด ดู ตลาดอื่น ด้านล่าง
| ปี | เดือน | ตลาด |
|---|---|---|
| 1959 | พฤศจิกายน | สหรัฐอเมริกา |
| 1962 | ตุลาคม | แคนาดา |
| 1971 | เมษายน | ออสเตรเลีย |
| 1973 | กรกฎาคม | สหราชอาณาจักร |
| 1974 | ตุลาคม | ฮ่องกง |
| 1974 | พฤศจิกายน | เปอร์โตริโก |
| 1975 | กันยายน | เยอรมนี |
| 1976 | มีนาคม | มาเลเซีย |
| 1977 | กุมภาพันธ์ | ฝรั่งเศส |
| 1978 | กันยายน | เนเธอร์แลนด์ |
| 1979 | มกราคม | ไอร์แลนด์ |
| 1979 | พฤษภาคม | ญี่ปุ่น |
| 1980 | กุมภาพันธ์ | เบลเยียม |
| 1980 | กุมภาพันธ์ | สวิตเซอร์แลนด์ |
| 1982 | พฤศจิกายน | ไต้หวัน |
| 1985 | มีนาคม | ออสเตรีย |
| 1985 | กรกฎาคม | ปานามา |
| 1985 | พฤศจิกายน | อิตาลี |
| 1985 | พฤศจิกายน | นิวซีแลนด์ |
| 1986 | มิถุนายน | สเปน |
| 1987 | พฤษภาคม | ไทย |
| 1987 | กันยายน | กัวเตมาลา |
| 1990 | มิถุนายน | เม็กซิโก |
| 1991 | พฤษภาคม | เกาหลีใต้ |
| 1991 | มิถุนายน | ฮังการี |
| 1992 | มกราคม | มาเก๊า |
| 1992 | เมษายน | โปรตุเกส |
| 1992 | กรกฎาคม | อินโดนีเซีย |
| 1992 | พฤศจิกายน | โปแลนด์ |
| 1993 | มีนาคม | อาร์เจนตินา |
| 1993 | พฤษภาคม | บรูไน |
| 1994 | มีนาคม | สาธารณรัฐเช็ก |
| 1994 | กรกฎาคม | ตุรกี |
| 1994 | พฤศจิกายน | สโลวาเกีย |
| 1995 | มกราคม | เอลซัลวาดอร์ |
| 1995 | มกราคม | ฮอนดูรัส |
| 1995 | กุมภาพันธ์ | ชิลี |
| 1995 | เมษายน | จีน |
| 1995 | พฤศจิกายน | สโลวีเนีย |
| 1995 | พฤศจิกายน | อุรุกวัย |
| 1996 | กุมภาพันธ์ | คอสตาริกา |
| 1996 | มีนาคม | กรีซ |
| 1996 | สิงหาคม | โคลอมเบีย |
| 1997 | เมษายน | ฟิลิปปินส์ |
| 1997 | สิงหาคม | แอฟริกาใต้ |
| 1997 | พฤศจิกายน | โรมาเนีย |
| 1998 | มกราคม | สาธารณรัฐโดมินิกัน |
| 1998 | พฤษภาคม | อินเดีย |
| 1998 | มิถุนายน | เวเนซุเอลา |
| 1999 | กรกฎาคม | เดนมาร์ก |
| 1999 | กรกฎาคม | ฟินแลนด์ |
| 1999 | กรกฎาคม | นอร์เวย์ |
| 1999 | กรกฎาคม | สวีเดน |
| 2001 | มิถุนายน | โครเอเชีย |
| 2002 | เมษายน | สิงคโปร์ |
| 2003 | พฤศจิกายน | ยูเครน |
| 2008 | กุมภาพันธ์ | เวียดนาม |
| 2010 | พฤษภาคม | ลัตเวีย |
| 2010 | พฤษภาคม | ลิทัวเนีย |
| 2012 | มิถุนายน | เอสโตเนีย |
| 2013 | พฤศจิกายน | บัลแกเรีย |
| 2014 | มีนาคม | คาซัคสถาน |
Other markets
ตลาดเหล่านี้ไม่อยู่ในรายการ Global Business Resources ฉบับปัจจุบันของแอมเวย์ หรืออยู่ในรายการแต่ไม่ระบุวันเปิดตลาด
| ปี | ตลาด | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| 1980 | บาร์เบโดส | ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
| 1991 | บราซิล | อยู่ในรายการของแอมเวย์ แต่ไม่ระบุวันเปิดตลาด หน้า AmwayWiki ระบุพฤศจิกายน ค.ศ. 1991 ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
| 1998 | เฮติ | ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
| 1999 | หมู่เกาะโอลันด์ | ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
| 2001 | นามิเบีย | ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
| 2003 | บอตสวานา | ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
| 2005 | รัสเซีย | ปิดตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2022[28] |
| 2010 | จาเมกา | ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
| 2013 | เปรู | ยังไม่ได้ตรวจสอบ |
Where sources disagree
- American Way Association: หน้าฉบับเก่าระบุเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1958 ส่วน International Directory of Company Histories ระบุเดือนเมษายน ค.ศ. 1959[6]
- ชื่อ "Amway Corporation": Ja-Ri เปลี่ยนชื่อเป็น Amway Corporation ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1963 และบริษัทแอมเวย์ทั้งสามถูกควบรวมเข้าด้วยกันเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1964 แหล่งข้อมูลที่ระบุปีใดปีหนึ่งกำลังอธิบายหนึ่งในสองขั้นตอนนี้[1]
- Frisk / L.O.C.: หน้าฉบับเก่าระบุว่า Frisk มาจากนักวิทยาศาสตร์ในรัฐโอไฮโอ อีกแหล่งหนึ่งระบุว่าผู้ก่อตั้งซื้อสูตรจากนักเคมีในเมืองดีทรอยต์[9]
- แผนการขายหลายระดับของ Nutrilite: มักระบุว่าเป็นปี ค.ศ. 1945 ส่วน FTC ระบุปี ค.ศ. 1946[1]
- ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ ไอร์แลนด์: หน้า Alticor History ฉบับเก่าระบุ ค.ศ. 1976, 1979 และ 1979 ส่วน International Directory of Company Histories ระบุ ค.ศ. 1977, 1978 และ 1978[6] หน้าของแอมเวย์เองระบุกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977, กันยายน ค.ศ. 1978 และมกราคม ค.ศ. 1979[7]
- อิตาลี: แอมเวย์ระบุพฤศจิกายน ค.ศ. 1985[7] ส่วน International Directory of Company Histories ระบุ ค.ศ. 1986[4]
- การประนอมคดีในแคนาดา: 45 ล้านดอลลาร์แคนาดาใน International Directory of Company Histories[4] และ 37.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐในรายงานของ UPI[15]
- เวียดนาม เอสโตเนีย: แอมเวย์ระบุกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 สำหรับเวียดนาม และมิถุนายน ค.ศ. 2012 สำหรับเอสโตเนีย ขณะที่รายการเก่าระบุมีนาคม ค.ศ. 2008 และ ค.ศ. 2010
- ไฟไหม้ ค.ศ. 1969: International Directory of Company Histories ระบุว่าโรงงานละอองลอยถูกไฟไหม้ราบ[6] ส่วนหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นในขณะนั้นรายงานว่าพื้นที่ประมาณ 1,340 ตารางเมตรจากโรงงานขนาด 41,800 ตารางเมตรถูกทำลาย[11]
หมายเหตุ
- ↑ ชื่อภาษาไทยเป็นการถอดเสียงจากตัวสะกดเดิม ไม่ใช่การสะกดอย่างเป็นทางการของแอมเวย์
เอกสารอ้างอิง
- ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 In the Matter of Amway Corporation, Inc., et al., Docket 9023, 93 F.T.C. 618 (complaint, initial decision findings and final order). Federal Trade Commission, 8 May 1979. Also on the FTC website; text transcribed at MLMLegal. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ What's in a Name? How the 'vitamin' company became NUTRILITE. Sam Rehnborg, 25 November 2025. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Nutrition fact sheet (PDF). Amway, 2020. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 4.00 4.01 4.02 4.03 4.04 4.05 4.06 4.07 4.08 4.09 4.10 4.11 4.12 4.13 4.14 4.15 4.16 4.17 4.18 4.19 4.20 4.21 4.22 4.23 Alticor Inc. History. International Directory of Company Histories, Vol. 71. St. James Press, 2005, via FundingUniverse. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Look who's knocking. Orlando Weekly. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 6.00 6.01 6.02 6.03 6.04 6.05 6.06 6.07 6.08 6.09 Amway Corporation. International Directory of Company Histories, via Encyclopedia.com. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 Global Business Resources. Amway. Each country page gives an "Opened" month. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Richard M. DeVos. Horatio Alger Association. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 9.0 9.1 DeVos, Richard. Encyclopedia.com. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 10.0 10.1 Van Andel, Jay. Encyclopedia.com. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 11.0 11.1 Seek Amway blast origin (PDF). The Lowell Ledger, 24 July 1969. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway bolsters OC operations with $42M investment in Nutrilite. Orange County Business Journal. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Westwood One reaches agreement to buy Mutual (PDF). Billboard, 28 September 1985. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway fined $25 million in Canadian fraud. Christianity Today, 16 December 1983. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 15.0 15.1 Canada, Amway settle lawsuit. United Press International, 22 September 1989. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Avon snubs Mary Kay overture. United Press International, 30 May 1989. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 17.0 17.1 17.2 Amway co-founder Jay Van Andel dies. Associated Press via Fox News, December 2004. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 18.0 18.1 18.2 Amway co-founder Richard DeVos dies at 92. WGVU, 6 September 2018. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Tender offer statement, Amway Japan Limited (Schedule 14D-1). U.S. Securities and Exchange Commission, November 1999. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway, Mary Kay clear China hurdle. Associated Press, 7 December 2006. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway set to launch Internet site, but not as Amway. Lisa Singhania, Associated Press, 29 August 1999. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway taking back its name in multimillion-dollar campaign. MediaPost, 2008. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway hopes marketing will help it continue comeback in U.S. Associated Press via The Blade, 1 January 2009. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway 2022 sales dip on strong U.S. dollar, affiliate sale, withdrawal from Russia. Amway. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 25.0 25.1 Amway sales 2025. Amway, 31 March 2026. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway appoints Yum executive Milind Pant as first global CEO. Press Trust of India via Business Standard, 12 October 2018. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ Amway appoints Michael Nelson as new President & Chief Executive Officer. Amway, 30 September 2024. Retrieved 4 November 2026.
- ↑ 28.0 28.1 Amway winding down operations in Russia. Amway, 29 June 2022. Retrieved 4 November 2026.