ข้ามไปเนื้อหา

มิโคลาส, แฟรงก์และลอร์เรน

จาก AmwayWiki
แฟรงก์และลอร์เรน มิโคลาส (Frank & Lorraine Mikolas)
พิน: ไดมอนด์, แคนาดา
ตลาด: แคนาดา
LOA: BWW
อัปไลน์ LOS: Herosian, Brian & Deidre

"เราขายทุกอย่างแล้วย้ายไปเอ็ดมันตัน ก็เพียงเพราะเราชอบที่นั่น" ลอร์เรน (Lorraine)[หมายเหตุ 1] กล่าวอย่างร่าเริง นับเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จากเอสเตอร์ฮาซี (Esterhazy) เมืองเล็กที่ทำเหมืองและเกษตรกรรม ซึ่งอยู่ในพื้นที่ที่มีประชากรเบาบางที่สุดแห่งหนึ่งของอเมริกาเหนือ แฟรงก์ (Frank) เติบโตในฟาร์มใกล้เอสเตอร์ฮาซี

"เรายากจนมากจนผมไม่เคยอยากเป็นชาวไร่เลย ชีวิตตอนเด็กลำบากและหนักหนา" แฟรงก์เล่า หลังจบมัธยมปลาย แฟรงก์เรียนหลักสูตรอิเล็กทรอนิกส์ ทำงานในร้านซ่อมได้ไม่นาน แล้วเปิดร้านขายและซ่อมโทรทัศน์ของตนเองในเอสเตอร์ฮาซี ไม่นานเขาก็กลายเป็นพนักงานขายอันดับหนึ่งของพื้นที่ ลอร์เรนก็เติบโตในครอบครัวที่ขยันทำงานเช่นกัน พ่อของเธอทำงานสองแห่งเพื่อส่งลูก 11 คนเรียน ส่วนแม่รับเด็กในอุปการะครึ่งโหล

"ฉันพาเด็กที่แม่อุปการะไปด้วยตอนออกเดต และไม่เคยรู้สึกเคืองเลย" ลอร์เรนกล่าว "ตอนฉันกับแฟรงก์แต่งงานกัน ที่อยู่อาศัยในเอสเตอร์ฮาซีหายากมาก เราอยู่ในรถพ่วงที่จอดในแอ่งน้ำ เรานอนในห้องนั่งเล่น ส่วนเด็กๆ นอนในห้องนอน รถพ่วงคันนั้นทำให้เรามีนิสัยชอบเร่ร่อน เราทนอยู่ตรงนั้นไม่ไหว จึงออกเดินทางตลอด!"

แม้ธุรกิจของแฟรงก์จะเป็นหนึ่งในธุรกิจที่ประสบความสำเร็จที่สุดในเมือง แต่เงินก็ไม่เคยพอ "เราดูเหมือนประสบความสำเร็จ" ลอร์เรนกล่าว "แต่เรามีหนี้เต็มวงเงิน" แล้วโอกาสทางธุรกิจก็เข้ามา ซึ่งซ่อนอยู่ในการเสนอธุรกิจที่ไม่เต็มใจที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ "แฟรงก์ได้รับเชิญไปเรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจ และเขาเห็นทันทีว่านี่เป็นโอกาสขนาดไหน" ลอร์เรนกล่าว "แต่หลังจากนั้น คนที่จัดประชุมกลับพยายามเกลี้ยกล่อมไม่ให้เราเข้าร่วม! พวกเขาเกิดลังเล พวกเขาจัดประชุมหนึ่งครั้ง สมัครให้เรา แล้วก็เลิกไป เรากว่าจะได้ชุดเริ่มต้นการขายและผลิตภัณฑ์ก็ใช้เวลาหลายเดือน"

แฟรงก์และลอร์เรนออกเดินทางเพื่อสร้างธุรกิจในพื้นที่ที่มีประชากรเบาบางของพวกเขา "เมืองที่ใกล้ที่สุดคือเรไจนา ห่างไป 2 ชั่วโมงครึ่ง" ลอร์เรนกล่าว "เราขับรถบนน้ำแข็งแข็งตลอดฤดูหนาว ในอุณหภูมิ -30 องศาเซลเซียส หนาวจนครั้งหนึ่งรถของเราเครื่องค้างขณะกำลังแล่น!"

เมื่อแฟรงก์และลอร์เรนถึงระดับแพลทินัม แฟรงก์เลิกกิจการซ่อมของเขา "ผมยกให้หุ้นส่วน ผมน่าจะได้เงินจากการขาย แต่ผมแค่อยากออก ผมถึงกับเดินกลับบ้านแทนที่จะขับรถตู้ของร้าน ผมรู้ว่าผมจะทำให้ธุรกิจการตลาดของเราสำเร็จ มันต้องสำเร็จ ตอนที่เราขึ้นแพลทินัมพอดี ผลิตภัณฑ์ระดับสูงก็เข้ามาและทำให้เราปลอดหนี้อย่างสิ้นเชิง"

ธุรกิจระดับไดมอนด์ของพวกเขาสร้างขึ้นบนการขายส่วนตัวและการสมัคร IBO ในสัดส่วนเท่าๆ กัน "ตั้งแต่ย้ายมาเอ็ดมันตัน ผมผ่อนลงบ้าง" แฟรงก์กล่าว "แต่การออกไปขายระบบบำบัดน้ำสองเครื่องในวันเดียวก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผม"

"ธุรกิจนี้เปลี่ยนเรามากเหลือเกิน" ลอร์เรนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "ตอนไปประชุมกับแฟรงก์ครั้งแรก ฉันขี้อายมากจนเคยสวดภาวนาขอให้คนไม่มา หลายครั้งคำอธิษฐานก็เป็นจริง แต่ตอนนี้ ฉันคุยกับคนที่ต่อแถวในธนาคารได้ด้วยซ้ำ"

"เรารักวิถีชีวิตของเรา" แฟรงก์กล่าว "เราแทบไม่ดูนาฬิกา เมื่อคืนก่อนเรากินอาหารเย็นกันที่ลานบ้านตอนเที่ยงคืน"

"ครอบครัวของเราประกอบด้วยลูกสาวคือ คอร์รินา (Corrina) สามีของเธอคือ แรนดี (Randy) หลานชายคือ เจย์เดน (Jayden) และแชด (Chad) และลูกชายสองคนคือ เจฟฟรีย์ (Geoffrey) และเคิร์ก (Kirk) เราเป็นครอบครัวที่ผูกพันกันแน่นแฟ้น" ลอร์เรนกล่าว "บางครั้งฉันมองดูพวกเขาแล้วสงสัยว่า ถ้าโอกาสนี้ไม่เข้ามา พวกเขาจะเติบโตในครอบครัวแบบไหน"

หมายเหตุ

  1. ↑ ชื่อภาษาไทยเป็นการถอดเสียงจากตัวสะกดเดิม ไม่ใช่การสะกดอย่างเป็นทางการของแอมเวย์