เทย์เลอร์ เทอร์รี และลอร์รี
| เทอร์รี และลอร์รี เทย์เลอร์ (Terry & Lorri Taylor) | |
|---|---|
| |
| พิน: | ไดมอนด์, สหรัฐอเมริกา |
| ตลาด: | สหรัฐอเมริกา |
| LOA: | LTD |
| อัปไลน์ LOS: | Paul & Leslie Miller |
เทอร์รี และลอร์รี เทย์เลอร์ (Terry & Lorri Taylor)[หมายเหตุ 1] เป็นไดมอนด์จากเมืองแฮร์ริสเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย สังกัดLTD ทั้งสองได้ระดับเอมเมอรัลด์ในปี ค.ศ. 1983 และระดับไดมอนด์ในปี ค.ศ. 1984 และได้กลับมาผ่านเกณฑ์ระดับไดมอนด์อีกครั้งในปี ค.ศ. 2008
ดิร์ก (Dirk) ดิลลอน (Dillon) และไบรอันต์ (Bryant) บุตรชายของตระกูลเทย์เลอร์ กำลังสร้างธุรกิจของตนเองในสายดาวน์ไลน์ของพ่อแม่
ลอร์รีเคยเป็นราชินีงานคืนสู่เหย้า ส่วนเทอร์รีเป็นกัปตันทีมฟุตบอล ขณะนั้นทั้งสองเรียนอยู่ชั้นปีที่สองที่มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา คู่รักรูปงามคู่นี้เหมือนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก ปัจจุบันยอดเยี่ยม และอนาคตดูสดใสยิ่งกว่า
เทอร์รีเล่าว่า "หลังจบการศึกษา ผมได้เล่นให้กับลีกฟุตบอลโลก (World Football League) เมื่ออาการบาดเจ็บทำให้อาชีพของผมสิ้นสุดลง เราต้องตัดสินใจเลือกเส้นทางใหม่ให้ชีวิต ด้วยความสับสน เราทั้งคู่กลับไปเรียนต่อ ลอร์รีทำงานที่มหาวิทยาลัย ส่วนผมสมัครเรียนระดับบัณฑิตศึกษา ผมกำลังเป็นโค้ชทีมฟุตบอลนักศึกษาปีหนึ่งของ UNC เมื่อได้พบกับพอล มิลเลอร์ (Paul Miller) ซึ่งเรียนนิติศาสตร์อยู่ที่นั่น
"ตอนนั้น" เทอร์รีเล่าต่อ "เรามีรายได้กลับบ้านเพียงเดือนละ 300.00 ดอลลาร์ ค่าเช่าบ้านเดือนละ 128.00 ดอลลาร์ ขับรถตู้ที่มีมูลค่า 300.00 ดอลลาร์ และพอลชวนเราไปดู 'แผน' เราไม่รู้ว่าเกี่ยวกับอะไร แต่ถ้าต้องใช้เงินแม้แต่นิดเดียว เราก็เข้าร่วมไม่ได้เลย แล้วเราก็ไปดู และทั้งคู่ตื่นเต้นทันที ลอร์รีมองเห็นศักยภาพของธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างมากได้เต็มที่ แต่ผมไม่มั่นใจในตัวเองเท่าเธอ ผมเห็นเพียงหนทางที่จะหารายได้เพิ่มราวเดือนละ 75.00 ดอลลาร์"
การเดินทางของทั้งสองจึงเริ่มต้นขึ้น เทอร์รีและลอร์รีถึงระดับแพลทินัมในสองปี แซฟไฟร์ในห้าปี และไดมอนด์ในแปดปี เทอร์รีกล่าวว่า "เราไม่ได้เติบโตเร็ว แต่เราได้เรียนรู้ว่าเมื่อคุณเติบโตแล้ว ไม่มีใครถามหรือใส่ใจว่าคุณใช้เวลานานเท่าไรกว่าจะมาถึงจุดนั้น"
ไม่มีใครถาม เพราะในธุรกิจนี้มีการเคารพในตัวบุคคลและความต้องการของแต่ละคน IBO บางคนมุ่งมั่นที่จะทำความสำเร็จให้ทะลุกำแพงเสียง ขณะที่บางคนต้องการรักษาสมดุลในชีวิตมากขึ้นและค่อยๆ เปลี่ยนผ่าน ไม่ว่าจะใช้เวลาสองปี สิบปี หรือยี่สิบปี เป้าหมายก็เหมือนกัน และแม้จะไม่มีใครถาม เทอร์รีและลอร์รีก็ต้องเผชิญกับเรื่องราวของ "ชีวิต" ไม่น้อยตลอดทาง
เทอร์รีกล่าวว่า "ระหว่างทางสู่ไดมอนด์ เรามีลูกชายสี่คน พบว่าลูกคนแรกเป็นโรคสมองพิการ ย้ายบ้านเจ็ดครั้ง เปลี่ยนงานเก้าครั้ง สูญเสียพี่น้องชายด้วยโรคมะเร็ง สูญเสียพ่อของลอร์รีด้วยโรคหัวใจวาย ปู่ย่าตายายเสียชีวิตสี่คน และผมทำงานร่วมกับพอล มิลเลอร์ในฐานะเด็กส่งผลิตภัณฑ์ของเพ็กกี้ บริตต์ (Peggy Britt)
"ระหว่างทางสู่ไดมอนด์ เราทำให้ชีวิตสมรสแข็งแกร่งขึ้น สร้างมิตรภาพที่ยั่งยืนตลอดชีวิต เดินทางไปทั่วโลก ประสบความสำเร็จทางการเงิน เสริมสร้างความเชื่อทางจิตวิญญาณให้ลึกซึ้งขึ้น และมีความฝันที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราเคยคิดว่าเป็นไปได้
หมายเหตุ
- ↑ ชื่อภาษาไทยเป็นการถอดเสียงจากตัวสะกดเดิม ไม่ใช่การสะกดอย่างเป็นทางการของแอมเวย์