จอห์นสัน, มาร์แชลล์ และเชรุนดา
| มาร์แชลล์ จอห์นสัน (Marshall Johnson) และเชรุนดา จอห์นสัน (Sherunda Johnson) | |
|---|---|
| |
| พิน: | ไดมอนด์, สหรัฐอเมริกา |
| ตลาด: | สหรัฐอเมริกา |
| LOA: | BWW |
| อัปไลน์ LOS: | Taylor, David & Lorna |
เมื่อมาร์แชลล์ จอห์นสัน (Marshall Johnson) [หมายเหตุ 1] รู้จักธุรกิจนี้ในปี 1977 เขากำลังเล่นอเมริกันฟุตบอลอาชีพกับทีมบัลติมอร์ โคลต์ส (Baltimore Colts) เขาเคยผ่าตัดเข่าข้างเดียวกันมาแล้วสองครั้ง และในฐานะผู้เล่นตำแหน่งไวด์รีซีฟเวอร์ มาร์แชลล์เล่าว่า "อนาคตเริ่มดูไม่มั่นคง" ความมั่นคงทางการเงินจึงกลายเป็นเรื่องที่น่ากังวลอย่างยิ่ง
มาร์แชลล์อธิบายว่า "เมื่อเพื่อนร่วมทีมชื่อเดวิด เทย์เลอร์ (David Taylor) นำแผนธุรกิจมาให้ดู ผมสนใจกับการไล่ตามเป้าหมายในวงการฟุตบอลมากกว่า" หลังจากเดวิดตื๊อต่อเนื่องเป็นเวลาหนึ่งเดือน มาร์แชลล์ก็ตัดสินใจลงมือทำ เขากลับไปที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ในเดือนมกราคม 1978 และเริ่มสร้างธุรกิจของตน
"เพื่อน ญาติ และเพื่อนบ้านของผมหลายคนบอกว่าธุรกิจนี้ไม่มีทางสำเร็จ ผมได้ยินคำพูดอย่างเช่น 'มันอยู่ได้ไม่นานหรอก' 'นี่เป็นธุรกิจของคนผิวขาว' 'คุณกำลังถูกหลอกใช้' ตอนนั้นผมมีจุดมุ่งหมายใหม่ ผมต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าชาวแอฟริกันอเมริกันที่อยู่ห่างจากผู้ชักชวนของตนถึง 1,500 ไมล์ก็ทำได้ ผมจึงแบ่งปันแผนนี้อย่างต่อเนื่อง เพื่อมองหาคนที่ตาสว่าง มีความฝันอยู่ในใจ และมีความกล้าที่จะทำงานหนักโดยไม่สนใจเสียงคัดค้าน ผมค้นพบพวกเขาทีละคน แม้ผมจะต้องออกจากฮิวสตันไปบัลติมอร์เพื่อฤดูกาลฟุตบอลถัดไป แต่ก็ยังมีคนที่เข้มแข็งอยู่หลายคนที่ยึดมั่นกับความฝันของตน"
เมื่อมาร์แชลล์กลับมาที่ฮิวสตันในเดือนมกราคมปีถัดมา เขาตัดสินใจก้าวสู่ระดับแพลทินัม เมื่อเขาออกเดินทางไปค่ายฝึกซ้อมในเดือนกรกฎาคม นั่นไม่ใช่เพราะเขาจำเป็นต้องไปด้วยเหตุผลทางการเงิน ภายในปลายเดือนสิงหาคม เขาถูกปล่อยตัวจากทีม ซึ่งไม่ใช่ประสบการณ์ที่น่าเศร้า แต่เหมือนกับการได้รับการพักโทษเพราะความประพฤติดีมากกว่า
ในเดือนสิงหาคมเช่นกัน มาร์แชลล์ก้าวถึงระดับรูบี้ ลูกชายของมาร์แชลล์ ได้แก่ มาร์คัส (Markus) เควิน (Kevin) และเดวิด (David) มีอายุหกขวบ สี่ขวบ และสองขวบตามลำดับ ในตอนที่มาร์แชลล์ก้าวถึงระดับไดมอนด์ ปัจจุบันเด็กๆ เหล่านี้ช่วยพ่อสร้างธุรกิจอย่างแข็งขัน นี่เป็นธุรกิจของครอบครัวอย่างแท้จริง
"นี่เป็นการเดินทางที่น่าตื่นเต้น ผมได้เดินทางไปทั่วโลกและไปเกือบทั้ง 50 รัฐ ผมรักการได้เข้าไปมีส่วนในชีวิตของผู้คนในทางบวก และความมั่งคั่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผมคือเพื่อนๆ" ครั้งหนึ่งเมื่อมาร์แชลล์ย้ายเข้าบ้านใหม่ เขาทิ้งเฟอร์นิเจอร์ไว้ที่เดิมและเปลี่ยนบ้านหลังเก่าเป็นสำนักงาน แล้วมีการส่งเฟอร์นิเจอร์ใหม่ไปที่บ้านหลังใหม่ นี่แหละคือวิธีย้ายบ้านที่ดี
"ผมอยู่ที่นี่เพื่อช่วยให้ผู้คนได้รับอิสรภาพ อิสรภาพจากเจ้านายที่กดขี่และเจ้าหนี้ อิสรภาพที่จะได้อยู่ในบ้านในฝันและพบความสงบในใจ ผมยังคงตื่นเต้นที่ได้แบ่งปันความหวังที่ธุรกิจนี้มอบให้"
หมายเหตุ
- ↑ ชื่อภาษาไทยเป็นการถอดเสียงจากตัวสะกดเดิม ไม่ใช่การสะกดอย่างเป็นทางการของแอมเวย์