ฮิวบเนอร์, เบิร์ตและเฮเลน

English· 日本語· Español· 한국어· ไทย· Deutsch· Português

เฮเลน ฮิวบเนอร์ (Helen Huebner)
พิน:	ดับเบิล ไดมอนด์, แคนาดา
ตลาด:	แคนาดา
LOA:	InterNET
อัปไลน์ LOS:	Marks, Dick & Sandee

จากเว็บไซต์ที่ปิดตัวไปแล้ว www.amwaycameo.com

เฮเลน ฮิวบเนอร์ (Helen Huebner) สวมชุดสูทสีเขียวมะนาวเมื่อเธอและเบิร์ต (Bert) ก้าวลงจากเครื่องบินลำหนึ่งในสามลำที่กลุ่มของพวกเขาเช่าเหมาลำเพื่อบินไปงานประชุมประจำปีของแอมเวย์® ในปี ค.ศ. 1967 "เราสร้างความฮือฮาไม่น้อยด้วยเครื่องบินพวกนั้น" ตอนนี้เธอหัวเราะเบา ๆ ขณะวางเนื้อเย็นตัดเป็นแผ่นกองสูงบนถาดให้หลาน ๆ ที่มาเยี่ยม "เราไม่ได้ตั้งใจหรอก เราแค่มุ่งมั่นว่าจะไปให้ถึงเมืองเอดา และไม่พลาดการประชุมแม้แต่นาทีเดียว เรารู้ว่ามันสำคัญ!" เธอเล่าต่อว่า "เมื่อสองสามปีก่อนหน้านั้น ตอนที่เรายังใหม่กับธุรกิจและท้อแท้มาก ริช เดโวส เดินทางมาที่วินนิเพก เขาบอกว่า 'สิ่งที่คุณต้องเข้าใจคือ ไม่ใช่ทุกคนที่จะอยู่กับธุรกิจนี้ บางคนจะเลิกไป แต่คุณปล่อยให้เรื่องนั้นมากระทบเป้าหมายของตัวเองไม่ได้ สิ่งที่คุณต้องทำคือมาร่วมงานประชุมของเราที่เอดา'

"เราเชื่อเขา จึงอัดกันขึ้นรถสเตชันแวกอนแล้วขับตรงไปโดยไม่แวะพัก เพราะเราไม่มีเงินพอจะจ่ายค่าห้องพัก เมื่อไปถึงโดยปลอดภัย เราก็เห็นว่าเขาพูดถูก การประชุมครั้งนั้นเปิดหูเปิดตาเรา และเราตื่นเต้นมาก ปีถัดมามีพวกเรามากพอจนต้องใช้รถบัสไปงาน และในปีที่สาม เราเช่าเครื่องบินเหมาลำ เป็นงานใหญ่ ซึ่งทำให้เรามีพลังอยู่เสมอ"

เมื่อดูเฮเลนเสิร์ฟมื้อกลางวันในครัวที่เต็มไปด้วยครอบครัวและเพื่อน ๆ ก็เห็นได้ชัดว่าพลังงานไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ "ฉันเดินทางเกือบตลอดเวลา" เธอกล่าว พร้อมยกตัวอย่างการเดินทางล่าสุดไปเกาะปีเตอร์ ฮาวาย ยุโรป แคลิฟอร์เนีย และนอร์ทแคโรไลนา "คนมักพูดว่า 'โอ้ เฮเลน คุณยังเดินทางไปทั่วอยู่เลย ไม่เหนื่อยบ้างหรือ' แล้วฉันก็คิดว่าบางทีฉันควรจะเหนื่อยบ้างนะ! แต่คนเราเหมือนแบตเตอรี่ ถ้าไม่ได้ใช้งานก็หมดไฟ ถ้าได้ใช้งานก็มีพลังขึ้นมา และการมีเป้าหมายส่วนตัวก็ให้พลังงานแก่เราเสมอ"

เฮเลนเป็นผู้จัดจำหน่ายตรงระดับดับเบิล ไดมอนด์ ที่มีธุรกิจระดับนานาชาติ และนับตั้งแต่เบิร์ตเสียชีวิตเมื่อ 20 ปีก่อน เธอก็สร้างธุรกิจนี้เพียงลำพัง นอกจากการนำเสนอแผนการขายและการตลาด การจำหน่ายผลิตภัณฑ์ และการเดินทางไปร่วมงานต่าง ๆ แล้ว เธอยังใช้เวลามากในการให้คำปรึกษาแก่ผู้สนใจและนักธุรกิจอิสระในสายงานดาวน์ไลน์ "ผู้คนต้องการความช่วยเหลือหลายรูปแบบ" เธอกล่าว "บางครั้ง IBO ก็มาถึงจุดที่ไม่ก้าวหน้าและต้องการความช่วยเหลือเพื่อก้าวต่อไป หลายคนแค่ขาดวินัย พวกเขาคิดว่าตัวเองทำงานหนักในธุรกิจ แต่จริง ๆ แล้วเพียงแค่คิดหนักเกี่ยวกับมัน บางครั้งคู่สมรสเข้ามาทำธุรกิจ และเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเริ่มพูดคุยกันจริง ๆ จึงต้องเรียนรู้การสื่อสาร การช่วยให้ผู้คนเติบโตในด้านเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุ้มค่ามาก"

เฮเลนยังคงเพลิดเพลินกับบ้านที่สวยงามริมแม่น้ำเรด ซึ่งเธอและเบิร์ตซื้อไว้ไม่นานหลังเริ่มธุรกิจแอมเวย์เมื่อ 30 ปีก่อน เบิร์ตเป็นครู และพวกเขาต้องการรายได้เสริมเพื่อรองรับค่าใช้จ่ายของลูกสี่คนที่ยังเล็ก ปัจจุบัน เดนิส (Denise) ลูกสาว และแกร์รี สตราทิชุก (Garry Stratychuk) อยู่ในระดับเพิร์ล ไดเร็กต์ และเดนิสเป็นผู้จัดการสำนักงานของเฮเลน มิเชล (Michelle) ลูกสาวอีกคน และจอห์น เชอร์ริตต์ (John Sherritt) อยู่ในระดับแพลทินัมที่แคลิฟอร์เนีย ซึ่งจอห์นยังทำธุรกิจพัฒนาที่ดินด้วย ส่วนลูกชายสองคน คือ มาร์ก (Mark) ซึ่งสมรสกับสเตฟานี (Stephanie) และเป็นนักเขียนโฆษณาที่ได้รับรางวัลในโทรอนโต และสุดท้ายคือบร็อก (Brock) ซึ่งเป็นนักวิเคราะห์ระบบ สมรสกับแซนดรา (Sandra)

ขณะดูหลาน ๆ เล่นน้ำในอ่างน้ำร้อนบนดาดฟ้าร่มรื่นของเธอ เฮเลนก็เด็ดดอกที่เหี่ยวของต้นเจอเรเนียมและเพทูเนียโดยอัตโนมัติ หมุนกระถางไม้อวบน้ำ และพยุงเถาวัลย์ที่หลุดออกมา การทำสวนเป็นงานอดิเรกที่เธอโปรดปราน เช่นเดียวกับการทำอาหาร เธอมีหนังสือตำราอาหารจำนวนมาก และเคยเป็นบรรณาธิการให้องค์กรชุมชนต่าง ๆ จำนวนสามเล่ม

เฮเลนจำได้ว่าทำอาหารตลอดเวลาตอนเติบโตในฟาร์มใหญ่ในแมนิโทบา "เรามีพี่น้องผู้หญิงห้าคน" เธอกล่าว "และเราทำอาหารวันละสามถึงสี่มื้อให้คนงานฟาร์มได้ถึง 12 คน รวมทั้งพ่อแม่และพี่น้องชายสามคน จะมีมื้อเช้าใหญ่ แล้วมื้อกลางวันเต็มรูปแบบตอนเที่ยง และฟาสปาตอนบ่ายสี่โมง ฟาสปาเป็นคำของชาวเมนโนไนต์ที่หมายถึงน้ำชา เราจะเสิร์ฟขนมปังก้อนสด ขนมหวาน แยม และชีส เมื่อคนงานเสร็จงานในทุ่ง เราก็เสิร์ฟมื้อเย็น น่าจะเป็นซุปและเนื้อเย็น และบางวันอาจถึงเที่ยงคืน ฉันจำได้ว่าเคยนอนลงหลังโต๊ะและหลับระหว่างรอ

"เรามีบ้านหลังใหญ่ แต่มีโรงครัวแยกต่างหากที่เราใช้เตรียมอาหารและกินข้าว แม่ของฉันมีเตาอบก่อด้วยอิฐ ซึ่งท่านใช้ฟางแฟลกซ์เป็นเชื้อเพลิง และเราอบขนมปังกันแบบนั้น โรงครัวสร้างทับบนห้องเก็บน้ำแข็งใต้ดิน และเราเก็บอาหารไว้ที่นั่น เรามีวัว หมู ไก่ และม้า และเราช่วยดูแลปศุสัตว์ทั้งหมด ฉันยังขับรถเกี่ยวนวดข้าวด้วยเมื่อไม่ต้องช่วยในครัว เป็นงานหนัก แต่เราก็สนุกด้วย มีแม่น้ำไหลผ่านใกล้ ๆ และทุกบ่ายฤดูร้อนเราไปว่ายน้ำกับเด็กข้างบ้าน ฉันยังคงรักการว่ายน้ำ และคุณก็เห็นว่าฉันอาศัยอยู่ริมแม่น้ำ!"

รากเหง้าชาวเมนโนไนต์ของเฮเลนพาเธอไปพบกลุ่มญาติในเยอรมนีเมื่อไม่นานมานี้ "พ่อของฉันเป็นชาวดัตช์" เธออธิบาย "และชาวเมนโนไนต์ดัตช์เป็นผู้รักสันติ เพราะพวกเขาขยันขันแข็ง จึงสามารถทำข้อตกลงกับกษัตริย์หลายพระองค์ให้อยู่อาศัยในดินแดนที่ไม่มีการเกณฑ์ทหารได้เป็นเวลา 100 ปี ด้วยข้อตกลง 100 ปีเหล่านี้ พวกเขาย้ายจากฮอลแลนด์ไปเยอรมนีและรัสเซีย และญาติของฉันมาถึงแคนาดาในปี ค.ศ. 1874 ส่วนญาติของเบิร์ตติดอยู่ในรัสเซียเพราะการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1919 เมื่อม่านเหล็กล่มสลาย พวกเขาออกจากไซบีเรียถิ่นเกิดไปยังเยอรมนี ซึ่งเราได้ติดต่อกัน สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือเราสื่อสารกันได้ทันที เพราะชาวเมนโนไนต์นำภาษาถิ่นโลว์เยอรมันไปด้วยทุกที่ที่ไป เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมสำหรับเรา"

ทุกวันนี้การสปอนเซอร์เป็นสิ่งที่เฮเลนชอบทำมากที่สุด และเธอยิ้มเมื่อพูดถึงช่วงเวลาที่ดวงตาของผู้สนใจเป็นประกาย ... อ้อ ตอนนี้ฉันเห็นแล้ว ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ความสัมพันธ์เช่นนี้เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในเส้นทางอาชีพแอมเวย์ของเธอ เธอกล่าวว่า "ฉันคิดว่าคุณต้องรักผู้คนจึงจะช่วยเขาได้จริง ฉันมักเชื่อมั่นในตัวพวกเขามากกว่าที่พวกเขาเชื่อมั่นในตัวเอง ฉันอยู่กับแอมเวย์นานพอที่จะรู้ว่าธุรกิจนี้โดยพื้นฐานแล้วยังเหมือนเดิม คุณทำการตลาดผลิตภัณฑ์ คุณสร้างเครือข่าย ผู้คนเข้ามาด้วยเหตุผลเดียวกัน เกือบทุกคนล้วนอยากมีรายได้เพิ่ม"

เฮเลน ฮิวบเนอร์เป็นผู้ปกครองที่ประสบความสำเร็จ เป็นคุณยายที่เปี่ยมด้วยความรัก เป็นนักธุรกิจหญิงผู้น่าเกรงขาม และเป็นที่ปรึกษาที่ได้รับความเคารพนับถือของนักธุรกิจอิสระหลายพันคน หนึ่งในความทรงจำของเธอคือ "ปีหนึ่งเรามีทริปไปสเปน และฉันอยากพาวิทยากรไปด้วย แต่ไม่มีใครว่าง ฉันได้ยินว่าริช เดโวสจะอยู่ที่โปรตุเกสในช่วงนั้น ฉันจึงรวบรวมความกล้าเขียนจดหมายขอให้เขาเป็นวิทยากรของเรา หลายวันผ่านไปโดยไม่มีคำตอบ และในที่สุดเราต้องไปกับคน 75 คนโดยไม่มีวิทยากร ในวันเลี้ยงอาหารค่ำ ริชโทรมาบอกว่าเขากำลังจะมา เขาอยากทำให้เราประหลาดใจ แต่ในนาทีสุดท้ายคิดว่าควรบอกให้เรารู้ เขามากับเฮเลนและลูก ๆ ทุกคน คุณนึกออกไหมว่าเรารู้สึกอย่างไร?

"คุณเห็นไหม คุณรอให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบไม่ได้หรอก คุณต้องเริ่มต้นไปก่อน และเชื่อมั่นว่าสิ่งต่าง ๆ จะเริ่มคลี่คลายไปในแบบที่น่าอัศจรรย์อย่างสมบูรณ์"